SKB-LOGO

Artikelen

Wist U
Laat het konijn thuis
Konijnenberg
Bijzonder konijnenverhaal
Konijnen in dierenspeciaalzaken
En het konijn dan?
Lijden in eenzaamheid

Wist U

Wist u, dat veel dwergkonijntjes heel groot worden? Dat komt omdat het geen dwergkonijntjes zijn, maar omdat ze bij aanschaf gewoon nog heel jong zijn en daardoor klein.

Wist u dat ongeveer de helft van alle via winkels en tuincentra aangeschafte konijnen een ander geslacht heeft dan is opgegeven? Dat komt omdat de verkopende medewerkers nauwelijks het geslacht kunnen bepalen bij jonge konijntjes.

Wist u dat konijnen ook gezelschapsdieren zijn als ze alleen zitten? Dat komt omdat konijnen sociale dieren zijn, die niet in hun eentje gehouden dienen te worden. En zeker niet in hun eentje in een hok achter in de tuin.

Wist u dat de meeste konijnen’hokken’ veel te klein zijn? En minimaal 60 cm hoog moeten zijn. Met vrije uitloop?

Wist u dat veel konijnen gekocht worden voor jonge kinderen? Die na hooguit een paar jaar de interesse verliezen terwijl een konijn zeker tien jaar oud hoort te worden. Zo’n meisje is dan al weer 16 jaar of ouder en al lang met héél andere zaken bezig.

Wist u dat correcte diergeneeskundige zorg bij zieke konijnen duurder is dan bij honden en katten? En dat niet alleen bij honden en katten, maar ook bij konijnen zorgonthouding een misdrijf is?

Wist u dat het meest verkochte konijnenvoer (met diverse kleurtjes) ongezond is voor konijnen?

Bij dierenspeciaalzaak Jumper in Bussum wist men dat allemaal. Daarom werd daar iedereen die een konijn wilde aanschaffen goed voorgelicht over wat er allemaal bij komt kijken. Maar dat werd niet op prijs werd gesteld: ‘Ja, schiet nou maar op, de parkeermeter loopt door!

Men verkocht niet zomaar één konijn, omdat een konijn niet alleen gehouden moet worden. Woedend waren de klanten: ‘Als ik zeg dat ik maar één konijn wil, dan wil ik er geen twee’

Men weigerde een te klein rothokje te leveren: ‘Jullie verdienen zeker meer aan een groot hok hè?

Deze zorgzame, voorbeeldige handelswijze wekte zoveel agressie op dat men besloten heeft geen konijnen meer te verkopen. Heel jammer!

Maar als u toch per sé voor uw veel te jonge kind zonder gezeur één ingeteeld konijntje met verkeerde voeding en een rothokje wilt aanschaffen voor een paar euro, bij iemand zonder enige kennis van zaken, dan zijn er voldoende plekken waar dat moeiteloos kan…

© A.P. van der Kolk
Dierenkliniek Huizerweg
Bussum

Laat het konijn thuis

door Cynthia Pallandt

Regelmatig krijgen wij (Stichting KonijnenBelangen) op evenementen de vraag waarom wij geen konijnen mee hebben genomen. Soms wordt het niet gevraagd, maar merken wij dat bezoekers onze kraam minder interessant vinden dan een kraam waar levende dieren te zien zijn.  Graag willen wij ons standpunt in deze kwestie toelichten.

“Stichting KonijnenBelangen is van mening dat het onwenselijk en onnodig is om levende konijnen mee te nemen naar evenementen.”

Laten we beginnen bij de hoofdreden voor dit standpunt. Konijnen zijn erg gevoelig voor stress, wat voornamelijk komt doordat zij van nature prooidieren zijn. Stress kan worden getriggerd door verschillende aspecten van het bezoeken van een evenement. Bekende factoren zijn het maken van een autorit, het verblijven in een vreemde omgeving, het ontbreken van verstopplaatsen, het horen van harde geluiden en het waarnemen van onverwachte bewegingen. Uiteraard zijn konijnen niet de enige dieren die hier last van kunnen hebben, maar omdat zij prooidieren zijn is het effect ervan sterker dan bij roofdieren zoals honden en katten. Ook zijn er evenementen waarbij het de bezoekers is toegestaan om de hond(en) mee te nemen. De hond is een natuurlijke vijand van het konijn, waardoor zijn aanwezigheid als bedreigend kan worden ervaren. Nog stressvoller is het wanneer er roofdieren zoals slangen en fretten op het evenement aanwezig zijn; dit kan ervoor zorgen dat het konijn de gehele tijd angstig en alert is.

Wij zijn ons ervan bewust dat er mensen zijn die hun konijn van jongs af aan socialiseren en trainen op dergelijke omstandigheden. Er zijn genoeg gevallen bekend van konijnen die gebruikt worden voor demonstraties en die daarbij nergens last van lijken te hebben. Wij willen de mensen die het zo aanpakken zeker niet vergelijken met de mensen die geen enkele rekening met hun konijn houden. Toch zien we ook bezwaren tegen deze aanpak.

SKB is van mening dat konijnen zo natuurlijk mogelijk gehouden moeten worden, zodat ze zich kunnen gedragen zoals ze in de natuur ook zouden doen. Uiteraard zijn hier beperkingen aan wanneer een konijn als huisdier wordt gehouden, zo zal het konijn altijd minder ruimte hebben dan in de natuur en het is verstandig om een tam konijn te castreren en in te enten. Op veel gebieden is het echter goed mogelijk en verdient het de voorkeur om het konijn natuurlijk te houden. Het is niet ‘des konijns’ om in een reiskooitje te worden gezet, mee te worden genomen naar een vreemd omgeving, in een kleine ren te worden geplaatst en misschien zelfs trucjes te moeten doen voor een publiek. Daarnaast vinden dergelijke evenementen vaak overdag plaats, bij daglicht of kunstmatig licht. Konijnen zijn schemerdieren, wat betekent dat ze ’s ochtends en ’s avonds actief zijn terwijl ze overdag rusten. Zelfs al is het konijn nog zo geneigd om zijn baasje te gehoorzamen, vooral wanneer hij daar met iets lekkers voor beloond wordt, dan nog is het voor hem niet prettig om overdag voor een langere periode actief te moeten zijn.

Een andere reden die wij hebben om geen konijnen mee naar evenementen te nemen, is dat wij in Nederland dé stichting zijn die zich inzet voor konijnenwelzijn en zodoende een voorbeeldfunctie hebben. Wij willen niet dat men het idee krijgt dat het normaal is om een konijn uit zijn vaste omgeving te halen om hem ergens mee naartoe te nemen. Ook al zouden wij zelf alle maatregelen nemen om te zorgen dat onze konijnen er geen last van hebben, dan nog hebben wij er geen controle over hoe anderen dit aanpakken. Wij zijn van mening dat ook konijnenopvangen, konijnendeskundigen en dergelijken een voorbeeldfunctie hebben. Mensen vinden een kraam met levende dieren aantrekkelijker, maar je kunt je afvragen wat dit tot gevolg kan hebben. Dierenspeciaalzaken hebben ook vaak konijnen in hun winkel omdat dit klanten aantrekt, maar het is bekend dat dit impulsaankopen in de hand werkt.. Wanneer mensen op een evenement zien hoe een stel prachtige konijnen allerlei kunstjes verricht, kan dit hen er ook toe aanzetten om konijnen te kopen zonder dit voldoende te doordenken.

Allerlaatst, maar zeker niet onbelangrijk: het is simpelweg niet nodig om konijnen mee te nemen naar een evenement. Alles wat je zou willen demonstreren, kan ook door middel van foto’s en filmpjes worden gedaan. Mensen aantrekken kan ook door goodiebags weg te geven, een enorm knuffelkonijn te gebruiken, grappige filmpjes te laten zien of kinderen als konijn te schminken, om maar wat ideeën te noemen. Er zijn volop alternatieven voorhanden.

Samenvattend zijn wij van mening dat wanneer het welzijn van konijnen voorop wordt gesteld, er geen reden overblijft om konijnen mee te nemen naar evenementen.

Konijnenberg

Konijnenberg / Natuurlijke & wenselijke situatie voor tamme konijnen?

door Wilma Moolenbeek
 

Het idee van een konijnengroep in de tuin, op het land of bij de camping of kinderboerderij spreekt velen aan. Een groep op een omgaasd stuk(je) terrrein … er bereiken ons veel vragen van mensen die zoiets overwegen. We hebben dit ook 1 maal succesvol gedaan, bij een basisschool met tevens hoog omheind eigen terrein in Putten (zie site). Er kleven echter voors en tegens aan en die hebben we opgepikt in de dagelijkse praktijk. Denk niet meteen: ”oh, het kan dus niet”, we willen alleen dat je je realiseert wat je zoal tegen kunt komen, dan kan je de afweging bewuster maken.

Tamme konijnen verschillen in enkele opzichten van hun wilde soortgenoten. Ten eerste hebben ze vaak niet die goede schutkleur, wat hen een makkelijker prooi maakt voor rovers. Ten tweede zijn hun zintuigen minder ontwikkeld, want er is niet gefokt op deze aspekten, en geen “survival of the fittest” geweest. Erger nog, tamme konijnen hebben juist door het fokken en evt. inteelt allerlei “afwijkingen” die het leven in het wild onmogelijk of tot een hel zouden maken. Om een voorbeeld te geven, een aardig percentage konijnen heeft de kaken niet recht boven elkaar staan, waardoor haken aan kiezen kunnen ontstaan en voortanden doorgroeien. Dit zijn slechts enkele dingen die men in half-verwilderde situaties nauwelijks opmerkt, pas als het dier zwaar verzwakt is en het vaak te laat is om nog iets te doen.

Konijnen graven. Dat is leuk om te zien, een natuurlijke activiteit, maar heeft wat nadelen …. De holen gaan soms zo diep in de grond dat zij zich buiten het terrein begeven …. 70 cm ingegraven gaas om het hele terrein is dus noodzakelijk. Bovendien gaat een ziek dier zijn hol in, buiten het bereik van de mens, waardoor er niet of nauwelijks medische verzorging mogelijk is. Het konijn sterft daar. De holen komen niet zelden door stortregens onder water te staan, waardoor dieren verdrinken … echte wilde konijnen houden hier rekening mee, door de ingang in een wal te maken.

Uiteraard is het niet de bedoeling dat een groep zich uitbreidt … dat zou een konijnen-explosie tot gevolg hebben, met een ongewenst aantal rammen ook, die dan weer gaan vechten om het leiderschap. Hierbij zijn verwondingen en abcessen geen uitzondering, die door de weinige hantering dus weer onopgemerkt blijven, met alle lijden van dien. Het is dus goed te beginnen met 1 gecastreerde ram, of 2, als het elkaar tolererende broers zijn bv. mocht je toch over willen gaan op zo een situatie. Meerdere voedsters kan, hoewel ook hiebij onderling geregeld de strijd om de dominantie moet worden gestreden, waarop men zeer alert moet blijven of er geen dier totaal buiten de groep valt. Buitenbeentjes worden verbannen van schuilplaatsen …. Verder hebben voedsters boven de 4 jaar een kans van 70-80 procent op baarmoederkanker. Veel mensen laten hun voedster preventief steriliseren, doe je dat niet, opnieuw: in die situatie merk je het niet en je vindt een dier opeens onverklaarbaar dood ….wenselijk of niet wenselijk? Met een vruchtbare ram erbij (die er ook niet zelden door anderen tussen wordt gedumpt!!) zullen alle voedsters CONSTANT zogen EN zwanger zijn …bij de konijnen af. Ook is het mogelijk dat een vruchtbare ram van BUITEN af zich een weg weet te vinden tussen de dames ….. ze laten zich zelden zo een buitenkans ontgaan.

Zulke terreinen zijn vrijwel nooit VAN BOVEN te overkappen, waarmee dus ook meteen gevaren van boven op de loer liggen: roofvogels, andere rovers, je staat er versteld van hoe inventief rovers zijn bij het zien van zo een 5-sterren-hap! Deze groep zal toch dusdanig tam gehouden moeten worden dat ze goed te pakken zijn voor hun 2-jaarlijkse vaccinaties. Momenteel heersen Myxomatose en VHS zeer in onze natuur in Nederland, in stedelijke en buitengebieden.

Door de hiërarchie die er heerst zullen er ook meerdere schuilruimtes moeten worden gemaakt. Iemand die denkt: ik zet 1 grote schuur op het terrein, die rekent niet met het feit dat de konijnen met een mindere rang hier niet in zullen worden toegelaten door de anderen. Meerdere schuilplekken dus, en de holen worden ook gebruikt.

Veel mensen zullen (soms schouderophalend) zeggen: “konijnen genoeg, beter een kort fijn leven dan een lang leven in gevangenschap….”

Met deze dingen voor ogen wordt toch meestal tegenwoordig voor een middenweg gekozen. Dat houdt dat in: een stuatie van 2-4 konijnen, eventueel meer, met een overdekte veilige ren en toch ook geregeld menselijk kontakt. Voor echte tamme konijnen is dit prettig, ze kunnen worden gecontroleerd op dunne ontlasting, waardoor gevaar voor maden beter in de hand kan worden gehouden. Men merkt zodra dieren ziek zijn en niet fanatiek op de voerbak afkomen … de voedsel-opname kan beter verdeeld worden en gecontroleerd. Een konijn dat niet eet kan eruit gehaald worden – zit niet meters diep onder de grond – evt. mee naar de dierenarts. Gas kan bestreden, ontstekingen en kankers onderkend. Grof gezegd maken deze konijn meer kans om tussen 8-12 jaar te worden terwijl in het “konijnenberg”-geval de gemiddelde leeftijd rond de 3 hooguit zal liggen. Als men het leuk vindt gras / gazon in de konijnenberg te hebben … heb geen illusies, in enkele weken is het zand en modder…..

Combinatie met kippen is ook mogelijk, maar heeft ook duidelijke nadelen. Konijnen eten kippenvoer en vice versa, waardoor de voedselopname onduidelijk wordt, sommige konijnen zo dik worden dat ze zichzelf niet goed schoon kunnen houden en niet bij de nachtontlasting kunnen. In de voedsels zitten totaal andere dingen, wat goed is voor kippen is dat niet noodzakelijkerwijs voor konijnen. Sommige konijnen ontnemen kippen hun rust en andersom komt ook voor. Maar met name het voedings-apekt is een serieus nadeel.

Verder: kinderen hebben meer lol van de konijnen als ze in een relatief te overziene ruimte wonen, waarin ze toch naar eigen keus en believen kunnen rennen en springen, schuilen en rusten.  Leer kinderen ze niet op te pakken maar maak ze zodanig tam dat ze graag geaaid worden en naar je toe komen voor wat lekkers (wilgentakken, een stukje wortel etc). Een kind kan in een ren gaan zitten en met respekt met de konijnen leren omgaan …. Men kan ze pakken als dat nodig is, voert 2 maal daags overzichtelijke beetjes en weet dus hoe het met elk individueel dier is … en om de vrede te bewaren, als men MEER konijnen wil, kan je meerdere aparte rennen maken en hier kleine groepen in hebben …. Van boven overdekt, dat wel, veilig tegen gevaren. Zie ook onze huisvestingspagina op de site www.bunnybin.nl .

Heb ik je afgeschrokken? Kijk eens op de website: http://www.konijneninjetuin.nl, er is veel boeiends te weten voordat men impulsief begint!

Het verhaal van Pieter

In augustus 2012 zag mijn man in de dierenwinkel (fout fout fout) een heel leuk klein dwergkonijntje en kon de verleiding niet weerstaan en nam het voor me mee, een mannetje bleek later en ik noemde hem Pieter. Pieter is mijn alles, als een kind voor mij. Hij mocht lekker door de woonkamer rondspringen, kreeg volop aandacht en het juiste voer, selective van supreme, verse groentjes langzaam opgebouwd, fris water en lekker geurend hooi van de boer, alles goed zou je denken, nou niet dus! Pieter bleek niet helemaal volgroeid waardoor zijn lichaam wat te kort is en daarom heeft hij wel wat kwaaltjes. Onder andere heeft hij enorm last van plakpoep waardoor ik zijn kontje iedere dag schoon moest maken wat hij dus totaal niet leuk vond.

Ik heb alles geprobeerd van speciaal kamille hooi, werkt rustgevend voor de darmen, tot aan de brokjes precies op de keukenweegschaal afgepast aan zijn gewicht. Toen ik ten einde raad was heeft de dokter zijn ontlasting nog opgestuurd naar Utrecht naar de afdeling bijzondere dieren, ook geen resultaat helaas. Groenten kreeg hij allang niet meer want daardoor was de plakpoep veel erger. Ondertussen was Pieter gecastreerd en na anderhalf jaar besloot ik spontaan op zondagochtend dat Pieter een vriendinnetje moest hebben, hoeveel aandacht hij ook kreeg ik had het gevoel dat hij niet gelukkig was.

Dus heb ik een leuk klein meisje uitgezocht bij de opvang en Pieter gekoppeld met Mini, een prachtig konijnenvrouwtje van ongeveer dezelfde leeftijd als Pieter. Dat ging goed en Pieter leek wel tevreden met zijn meisje Mini, het klikte heel goed alleen Mini mag wel groente en Pieter niet dus 's morgens en 's avonds als Mini haar groentjes kreeg nam ik Pieter zolang op schoot zodat zij rustig kon eten. Als Pieter dan weer terug de kooi in ging dan rook hij de wortel en dat was niet leuk voor hem.

Na een dag of twee gaf ik hem tegen beter weten in toch een stukje wortel omdat het me was opgevallen dat hij sinds de komst van Mini sowieso geen plakpoep meer had gehad, erg apart. En dat ging goed! Hij had nergens last van terwijl ik hem voordat Mini er was wel eens een stukje verse peterselie of wortel gaf omdat ik het zo zielig vond maar daar plukte ik dan de volgende dag weer de vruchten van met een konijntje dat onder de poep zat....

En nu had hij nergens last van en de dag erna ook niet en na een week nog niet.

Volgens de dokter heeft Pieter in de anderhalf jaar dat hij alleen was last van pure stress gehad door het ontbreken van een soortgenootje, nou dan breekt je hart als dierenliefhebber!

Ondertussen krijgen Pieter en Mini 2 keer per dag een vol bakje met groentjes, lekkere verse peterselie en af en toe gedroogde kruiden, ze eten hooi en brokjes gewoon een bakje vol iedere dag en Pieter heeft geen een keer meer plakpoep gehad! Ik vind het een wonder en hoop dat meer mensen na het lezen van dit verhaal beseffen dat 1 konijn geen konijn is! Ondanks dat Pieter hier altijd geweldig goed verzorgd werd, veel liefde en aandacht kreeg en lekker midden in de woonkamer zijn hokje had was hij doodongelukkig door het ontbreken van een soortgenootje, hij is nu zoveel gelukkiger en dat is duidelijk merkbaar ook in zijn gedrag.

Ik ben ervan overtuigd dat hij zonder Mini niet meer lang had geleefd en hopelijk heeft hij nu samen met Mini nog veel gelukkige jaren!

door Els Laseur

Konijnen in dierenspeciaalzaken

Ik ga niet graag meer naar dierenspeciaalzaken. De winkels waar ik ooit naar binnen liep om vertederd naar hun jonge konijntjes te kijken, ontwijk ik nu liever. Aan de winkels is weinig veranderd; wel is mijn kennis over dierenwelzijn gegroeid. Zo valt het me nu op wanneer konijnen geen of onvoldoende water en hooi tot hun beschikking hebben, maar wel hele sneeën brood. Konijnen zijn erg gevoelig voor warmte, waardoor het verblijf achter een raam in de felle zon een lijdensweg voor ze is. Speelgoed hebben ze in deze verblijven vaak niet, waardoor ze zich suf vervelen. Ach, dit alles zou je nog weg kunnen relativeren met de dooddoener ‘het is maar tijdelijk’. Ergens zit daar wel wat in. Dus misschien moet ik wat meer bij de lange termijn stilstaan. Helaas word ik daar niet veel vrolijker van.

Veel dierenwinkels verkopen konijnen waarvan ze de achtergrond niet kennen. Veel van die konijnen hebben gezondheidsproblemen omdat ze te jong bij de moeder zijn weggehaald of uit incest zijn voortgekomen. Die gezondheidsproblemen openbaren zich, natuurlijk, pas nadat de konijntjes al bij een nieuwe eigenaar wonen en de dierenwinkel wast de handen in onschuld.

Door dieren in de etalage te zetten, zet je mensen aan tot impulsieve aankopen. Dit blijkt eens te meer uit het grote aantal konijnen dat na een tijdje op straat of in de natuur wordt gedumpt. Volgens schattingen van Stichting KonijnenBelangen betreft dit jaarlijks maar liefst 24.000 konijnen in heel Nederland. Veel van de redenen om een konijn te dumpen, hadden met goede voorlichting voorkomen kunnen worden. Zo worden konijnen veel ouder dan de meeste mensen denken, levert het houden van twee rammetjes (ook al zijn het broertjes!) vaak problemen op en houden konijnen er niet van om te worden opgetild. Allemaal zaken waar in veel dierenwinkels geen, of verkeerde informatie over gegeven wordt aan de konijneneigenaar in spé. Naast het geven van slechte voorlichting door veel dierenwinkels is ook het broodfokken waar verschillende dierenwinkels zich schuldig aan maken een probleem. In veel gevallen is het binnenhalen van nieuwe klanten het belangrijkste, ook als dit ten koste van een konijn gaat.

De afgelopen weken heb ik een paar ervaringen opgedaan die mijn vertrouwen in dierenwinkels voor eens en voor altijd hadden kunnen verpesten. Zo heb ik de dierenpolitie gebeld nadat ik bij een dierenwinkel reiskooitjes vol kippen voor de deur zag staan, in een drukke straat met verkeer en voetgangers. Een vriendin van me heeft een konijn bij een dierenwinkel weggehaald omdat hij een opengebarsten abces had. De medewerkers van de dierenwinkel hadden dit abces niet opgemerkt, hoewel het konijn er al weken mee moet hebben gezeten. Men zei dat het konijn niet naar de dierenarts hoefde omdat dat te duur was en het konijn vanzelf wel zou genezen! Tijdens het bezoekje aan de winkel bleek dat de dieren in kleine hokken zaten en dat ermee gefokt werd. Er zaten ook dieren in de etalage. Het ergste: de medewerkers waren zich van geen kwaad bewust.

Toen ik laatst ook nog lupine in mijn hooi aantrof, was het drama compleet. Lupine is giftig voor mens en dier, maar tamme konijnen zijn er niet op ingesteld om dat zelf in te kunnen schatten. Mijn konijn Foezel had al een stuk lupine uit de zak gehaald toen ik het ontdekte; ik heb het uit haar mond moeten trekken.

Met dit alles in mijn achterhoofd ben ik geneigd om mijn inkopen voor de konijnen alleen nog via internet te doen. Maar recentelijk bracht een positieve ervaring de weegschaal weer enigszins in balans. Vanwege het lupine-incident had ik met spoed nieuw hooi nodig. Ik stond in een winkel vertwijfeld naar de verschillende soorten te kijken, toen de eigenaar me vroeg waar ik precies naar op zoek was. Hij adviseerde me en gaf tussen de regels door een paar goede tips over de verzorging van konijnen. In de winkel zaten geen konijnen, wel een paar andere dieren. Dit bleek te komen doordat er in de winter weinig konijnen gekocht worden. Als het weer iets beter is, zitten er wel konijnen, maar alleen van fokkers waar de achtergrond van bekend is. Dit zijn de betere fokkers, die er rekening mee houden dat het voor een konijn onnatuurlijk is om een nestje te krijgen in de winter, waardoor het ook risicovoller is.

Bij de vriendelijke eigenaar van deze dierenwinkel heb ik ook gepolst over samenwerking met een konijnenopvang. Hij zag het wel zitten om mensen naar een opvang door te verwijzen als ze op zoek zijn naar een konijn. Hij werkte al samen met een dierenasiel en had hier goede ervaringen mee. Wat was het fijn om iemand te spreken die zo betrokken was, dat had ik echt even nodig! Toen ik later terugkwam om een spuit voor dwangvoeding te kopen, kreeg ik uitgebreide instructies over het gebruik hiervan en hij vertelde me zelfs hoe ik het konijn zou kunnen masseren in het geval hij last had van gas in de darmen. Ik had folders van een konijnenopvang bij me, die een mooie plek op de toonbank kregen. Zo kan het dus ook, en die boodschap wil ik graag zo breed mogelijk verspreiden.

Met zijn allen kunnen we verandering brengen in de manier waarop dierenspeciaalzaken met konijnen omgaan. Zie je iets dat echt niet door de beugel kan, rapporteer dit dan door te bellen naar 144 (Red een dier). Ga op zoek naar die ene winkel waar je een goed gevoel bij krijgt en neem geen genoegen met de dichtstbijzijnde winkel wanneer deze niet diervriendelijk is! Die vergissing zal ik zelf nooit meer begaan.

Geschreven door Cynthia Pallandt

En het konijn dan?

Persbericht juni 2013

Zo kwam het konijntje binnen...
 
en zo is het konijntje nu

Met de zomer voor de deur worden er momenteel volop vakantieplannen gemaakt. Mensen brengen de hond naar vrienden, of ze vragen de buren om de kat te voeren. Maar wat te doen als je geen vakantieadresje kunt vinden voor je konijn? Ieder jaar heb je hetzelfde probleem, terwijl de kinderen al lang niet meer naar het dier omkijken. De meest humane en de makkelijkste manier om dit op te lossen, is volgens veel mensen om het dier bij zijn soortgenoten in de natuur neer te zetten. Deze oplossing is echter verre van diervriendelijk.

Stichting KonijnenBelangen (SKB) maakt zich zorgen om de vele konijnen die deze zomer weer in parken, bossen, kinderboerderijen of simpelweg op straat zullen worden gedumpt. Het gebeurt overigens lang niet alleen in de zomer. Een vluchtige kijk op de websites van de konijnenopvangen in Nederland wijst uit dat het grootste deel van hun bewoners gedumpte konijnen zijn. Een klein deel van de gedumpte konijnen komt in een opvang terecht en krijgt uiteindelijk een nieuw baasje, maar voor het merendeel loopt het niet goed af.Tamme konijnen zijn niet gewend om in het wild te overleven. Ze zijn van jongs af aan gewend om verzorgd te worden; hun natuurlijke instincten zijn niet zo ontwikkeld als bij wilde konijnen. Dit wordt op een pijnlijke manier bevestigd door de verhalen die op internet te lezen zijn over gedumpte konijnen. Vaak worden ze slachtoffer van ziektes, roofdieren, honger en weersomstandigheden die ze niet gewend zijn. Als er bijvoorbeeld myxomatose uitbreekt, zijn de konijnen binnen een paar weken allemaal dood. Ook konijnen die op kinderboerderijen worden gedumpt, zijn niet veilig. Vaak breken ze een pootje doordat ze over het hek worden gegooid. De eigenaren van kinderboerderijen zijn bang voor ziektes of ongewenste nestjes. Ze hebben ook geen geld om al die extra monden te voeden. Deze dumpkonijnen worden daarom vaak gedood of verkocht als slangenvoer!

SKB zet zich in voor goede voorlichting over konijnen en komt ook zelf in actie tegen konijnenleed. De stichting is afhankelijk van vrijwilligers en donaties van mensen en bedrijven met een hart voor konijnen. Natuurlijk stimuleert SKB konijnenbaasjes om goed voor hun dier te zorgen, maar wanneer dit toch niet lukt, is het advies: Laat het konijn niet zomaar ergens achter, maar breng het naar een konijnenopvang. De opvangen zijn over heel Nederland verspreid en hun adressen zijn te vinden op de website van SKB. Mensen die konijnen willen aanschaffen, kunnen hier ook terecht; op deze manier kunnen zij een afgedankt konijn een tweede kans geven.

Geschreven door Cynthia Pallandt
Stichting KonijnenBelangen

Konijnen lijden in eenzaamheid

door Hans Baaij en Paul Cliteur − 12/05/2004

In navolging van de Universele Verklaring voor de Rechten van het Productiedier pleiten Hans Baaij en Paul Cliteur voor een betere rechtspositie van onze huisdieren.... .

Onze huisdieren ondervinden weliswaar minder lichamelijk leed dan productiedieren als fokzeugen, legkippen en foie grasganzen. Maar het psychische leed door eenzaamheid is bij huisdieren aanzienlijk. Gaat het hier om onze huisdieren, die verwende, te vette en luie beesten? Inderdaad, onze huisdieren, ook wel gezelschapsdieren, zijn eenzaam en lijden daar zeer onder..

Neem het konijn. In Nederland worden zeshonderdduizend konijnen als huisdier gehouden. Ongeveer 72 procent daarvan, 430 duizend, leeft alleen. Dat doet rare dingen met sociale dieren als deze. Ter vergelijking: in het wild leven konijnen in groepen van mannetje, tot vijf vrouwtjes en een aantal jongen. Wat velen niet weten, is dat ons tamme huiskonijn dezelfde eigenschappen heeft als zijn wilde familielid en dus ook in een sociaal verband moet leven om enigszins gelukkig te kunnen zijn. Ook rondrennen en gaten graven zijn belangrijke zaken in het leven van een konijn. Een konijnenhok, het onderkomen voor nu en de rest van het leven van het huiskonijn, is veel te klein om constant in te zitten. Vooruit, het mag dan een keertje in de huiskamer rondrennen. Maar zodra het konijn elektriciteitsdraden doorknaagt, op de bank keutelt, de kinderen bijt en de planten aanvreet, moet het snel terug in het hok..

In het wild leven konijnen in een hoogst onvoorspelbare en uitdagende omgeving. Als huisdier leven ze in een hoogst voorspelbare en gestructureerde omgeving, waardoor de verveling en eenzaamheid al snel toeslaat. Kortom, een konijn als huisdier lijken twee onverenigbare grootheden. Dit geldt ook voor veel andere huisdieren als cavia's, muizen en papegaaien. De natuur heeft ze niet bedoeld als Einzelgänger; verblijf alleen in een hok leidt tot eenzaamheid, apathie, gestoord gedrag en een voortijdige dood. Zo heeft het konijn onder goede omstandigheden een levensverwachting van vijftien jaar, maar een konijn in een hok is na zo'n vier jaar al het haasje..
(De levensverwachting van vier jaar voor een konijn in een hok klopt dus niet, helaas zitten konijnen vele jaren meer opgesloten in hokken. SKB)

Moeten we nu koersen op een verbod op huisdieren? Ethisch gesproken valt daar zeker wat voor te zeggen. Want als we het belang van het dier afwegen tegen het belang van de mens dus bijvoorbeeld het plezier van een kind dat een kwartier per dag met zijn konijn speelt tegen het belang van het konijn dat zijn hele leven lang meer dan 23 uur per dag eenzaamheid en verveling beleeft wat weegt dan zwaarder? Het twijfelachtige plezier van de mens of het lijden van het dier? Berry Spruijt, professor dierenwelzijn aan de Universiteit Utrecht, vindt dat het houden van konijnen als gezelschapsdier verboden zou moeten worden en het houden van andere huisdieren strikt gereglementeerd. In ieder geval moeten de bezitters meer tijd aan hun huisdieren besteden en zich met enige deskundigheid en inlevingsvermogen met hun huisdieren bezig houden..

De mens onderwerpt dieren aan zijn eigen verlangens van nut en vermaak. Het belang van dieren doet vrijwel niet terzake. Om leed te voorkomen zouden huisdieren moeten worden erkend als dragersvan rechten. Dat is de grote morele stap voorwaarts die we moeten maken. Dit betekent niet dat het dier dezelfde rechten kan claimen als de mens. Het betekent wel dat de rechten van het dier gelijkwaardig zouden moeten zijn aan die van de mens, zodat belangen kunnen worden afgewogen..

Die belangenafweging wordt niet gemaakt, zo blijkt uit de wet. Kijk alleen maar naar de kwantiteit van de regelgeving. De zestien miljoen mensen in Nederland worden beschermd door 1100 pagina's sociale zekerheidswetgeving en bijna vierduizend pagina's Nederlands recht. Bij elkaar zo'n tienduizenden pagina's wetten, besluiten en richtlijnen.
De zestien miljoen gezelschapsdieren moeten het doen met twee wetsartikelen uit de Gemeenschappelijke Welzijnswet Dieren en wat andere besluiten. Nauwelijks vijftig pagina's..

Minister Veerman van Landbouw, die ook de gezelschapsdieren tot zijn pakket mag rekenen, is het overigens geheel eens met pleidooien voor een verbeterd dierenwelzijn. Hij stelt dat de derde emancipatiegolf begonnen is: als eerste begonnen de arbeiders met hun vrijheidsstrijd, daarna kwamen de vrouwen en nu is het moment daar voor de dieren. Met de achterliggende waarden over dierenwelzijn zit het bij minister Veerman wel goed..

Hebben we het vervolgens over de normen die uit die waarden moeten voortvloeien, dan volgt er een geheel ander verhaal. Minister Veerman weigert eenvoudigweg zijn woorden in daden om te zetten. De ene keer is het de Europese Unie die zijn daden in de weg staat, dan weer is het de behoefte aan minder regelgeving, dan weer zijn het problemen met de handhaving van de privacy of wijst Veerman de markt aan om het dierenwelzijn reguleren. Wij bestrijden de waarde van die argumenten omdat ze voorbij gaan aan onze morele plicht dieren een fatsoenlijk leven te garanderen..

Binnen het huidige wettelijke kader is het zeer complex om bezitters van konijnen te vervolgen die hun dieren in eenzaamheid opsluiten. Veerman geeft daar geen prioriteit aan; hij ziet de behandeling van huisdieren als de verantwoordelijkheid van de bezitter. Meer dan vier miljoen eenzame huisdieren zijn daar de dupe van. Het wordt derhalve hoog tijd voor een Universele Verklaring voor de Rechten van het Gezelschapsdier, en trouwens ook voor een andere minister..

(bron: volkskrant.nl 12/05/2004)